Şehid Ayetullah Şeyh Muhammed Saduki, 1327 h.ş. yılında İran’ın Yezd şehrinde mütedeyyin bir ailede dünyaya geldi. Babası merhum Mirza Ebutalib idi ve camide camaat imamı idi. Sahip olduğu güzel bir yaşantıyla halkın akit ve muamelelerini düzenliyordu. Muhammed 7 yaşında babasını ve 9 yaşında annesini kaybetti.

Şehid Saduki, amcaoğlunun gözetimi altında merhum Mirza Muhammed Kirmanşahi’den ilim tahsil etti. Şerh-I Lüm’e ve Gevanin derslerini Yezd Abdurrehim Medresesi öğretmenleriyle okudu. 20 yaşında amca kızıyla evlendi. 1348 h.ş. tahsilin devamı için İsfahan havzasına gitti ve Çahar bağ medresesine (şimdiki İmam Sadık) yerleşti. Aynı yılın zorlu kış ayında Kameşe ve Abade yolundan yaklaşık 1 ay süren yaya ve zorlu bir yolculukla Yezd şehrine dönmek zorunda kaldı.

Yezd şehrinde 1 yıl kaldıktan sonra Kum ilimler havzasına hicret etmek hevesiyle Kum şehrine sefer etti. O bu şehirde 21 yıl kaldı ve onun burada kaldığı dönem Rıza Pehlevi’nin altıncı saltanat yılıyla alimlere olan baskılarının en yüksek dercesindeydi. O yıllarda Rıza Pehlevi’nin korkutucu, tehdit edici ve emniyetsizliğin hakim olduğu bir ortam hüküm sürmekteydi. Alimlerin giydikleri sarık ve cübbe giymek suçtu. Matem ve mersiye meclisleri yasaktı. İlim havzası zorlu baskı altında; halk ceket ve pantolon ve Pehlevi şapkası giymek zorundaydılar.        

O, bir süre sonra Kum şehrinde Hacı Şeyh Abdulkerim’in derslerine katıldı ve onun özel dikkat ve lütfuna şamil oldu. Onun güveni sonucunda Şehit Saduki, talebelerin müracat ettikleri ve onların sorunlarını halleden oldu.

Şehid Ayetullah Şeyh Muhammed Saduki, üçüncü mihrap şehidi, İmam Humeyni’nin vekili ve Yezd şehri Cuma imamı idi. O Ramazan ayının onunda Cuma günü (11-4-1361 h.ş.) Cuma namazını ikame ettikten sonra münafıklar tarafında şehadete erişti ve kanı mihrabı süsledi. Bu durum onun defalarca istediği ve arzu ettiği Allah’a doğru miraçtı. O şehit düşmanlara haitapla şöyle diyordu: “Bana suikast ettiğinizi farzedelim, ne olacak? Ördeği sudan mı korkutuyorsunuz?” 

Şehid Ayetullah Saduki, İmam’ın (r.a) vefalı ve eski dostlarındandı. O, inkılabın bütün sahnelerinde ameli olarak İmam’ın (r.a) ve mahrum halkın dostlarındandı.