Bu münacat, tam bir yakarış örneği ve Allah’ın seçilmiş salih kullarının Allah Teâlâ ile olan hal durumunu vasfeden münacatlardan sayılır. Şialar, Şabaniye Münacatını genelde Şaban ayında okumaktadırlar.

Şabaniye Münacatının senedi Müminlerin Emiri Hz. Ali’ye (a.s) ulaşmakta ve İbni Tavus “İkbalu’l-A’mal”,[1] Allame Meclisi “Biharu’l-Envar”[2] ve “Zadu’l-Mead”[3] Sumahici “es-Sahifetu’l-Aleviye”[4] ve Şeyh Abbas Kummi “Mefatihu’l-Cinan”[5] kitaplarında İbni Haleviye’den nakletmişlerdir. Şabaniye münacatı, Mürsel olarak ve senet silsilesi zikredilmeden nakledilmiştir.

ivayetlerin naklettiğine göre bu münacat, İmamlar tarafından daha çok Şaban ayında okunmaktaydı.[6] Şia’nın ünlü ariflerinden Mirza Cevad Meliki Tebrizi, Şabaniye Münacatını, kulun Allah Azze ve Celle ile olan davranışlarını, duanın adaplarını ve istiğfarı içeren çeşitli ilimleri kapsadığını belirtmiştir.[7]

Şehit Mutahhari, bu münacatın tavsifi hakkında şöyle demiştir:

“Bu dua, İmamların makamına uygun, çok yüce manalar içeren bir duadır. İnsan bu duayı okuduğunda, yakarış ruhunun İslam’da ne olduğunu anlamaktadır. Onda ariflerden, muhabbetten ve Allah’a aşktan başka bir şey yoktur. Allah’tan başkalarından kopmak (nasıl bir tabir kullanacağımı bilmiyorum) ve özet olarak maneviyattan başka bir şey yoktur. Hatta bizim anlamakta güçlük çektiğimiz tabirleri vardır:

“Allah’ım! Her şeyden kopup sana yönelmeyi bana bağışla. Kalp gözlerimizi sana bakmak nuruyla aydınlat; öyle aydınlat ki kalp gözlerimiz, nur perdelerini parelesin ve azamet madenine ulaşsın, ruhlarımız da kudsünün izzetine bağlansın… Allah’ım! Beni, seni tanımam, senden gayrısından yüz çevirmem, yalnız senden korkmam ve emirlerini gözetmem için izzetinin güzel nuruna kavuştur.“

Bu manaların tasavvuru bile bizim için zordur.”[8]

-----------------

[1] İbni Tavus, İkbalu’l-A’mal, s. 197.

[2] Meclisi, Biharu’l-Envar, c. 91, s. 97.

[3] Meclisi, Zadu’l-Mead, s. 47.

[4] Sumahici, Sahife-i Aleviyye, s. 85.

[5] Kummi, Mefatihu’l-Cinan, s. 283.

[6] Mefatihu’l-Cinan, İmamların Şaban Ayındaki Münacatları.

[7] El-Murakabat, s. 130.

[8] Mutahhari, Mecmua Asar, c. 22, s. 733, 734.