Medine hala Resulullah'ı (s.a.a) kaybetmenin acısını yüreğinde taşıyordu. Rahmet ül-alemin Resulullah'ın (s.a.a) olmayışı kentin her yanını acıya boğmuştu. Sahabe, sahip olduğu iman ve ihlası seviyesinde Hz. Resul-i Ekrem'in (s.a.a) yokluğunu hissediyor ve acı çekiyordu; fakat en büyük matem, Hz. Resulullah'ın (s.a.a) kızının evinde yaşanıyordu.

Hz. Fatıma Zehra (s.a), o ki Hz. Resul-i Ekrem (s.a.a) ona "Ümmi Ebiha" ve "ciğer parem" derdi; o ki çocukluktan beri Hz. Resulullah'ın (s.a.a) mübarek başını okşar ve göz yaşları dökerek fahr-i kainatın başı ve yüzünden külleri temizlerdi; o ki Hz. Resulullah (s.a.a) ne zaman cennet kokusunu özleseydi onu öper ve koklardı, şimdi her gün daha da ağırlaşan bir musibet yaşıyordu ve bunun hiçbir merhemi de yoktu. Hz. Zehra (s.a) İslam'ın yaralı vücuduna can vermek için kendi canını feda etmek istiyordu. 

Hz. Resulullah'ın (s.a.a) vefatı ve yokluğunu Hz. Fatıma (s.a) için daha da ağırlaştıran ise İslam toplumundaki sapma ve çatlaktı. Hz. Fatıma (s.a), Hz. Resulullah'ın (s.a.a) girmek isterken icazet aldığı bir evde yaşıyordu; fakat Hz. Resul-i Ekrem'in (s.a.a) ardından o mübarek eve saldırıldı ve ahalisi ise tehdit ve saygısızlığa maruz kaldı. Kısa bir süre sonra Hz. Zehra (s.a) aldığı darbeler sonucu hasta yatağına düşerek şehadete adım adım yaklaştı.

Sıddıka Kübra (s.a) anlamlı bir harekette eşine vasiyette bulunarak, şehadeti ardından onu geceleyin ve belirsiz bir mekanda defnetmesini istedi; böylece toplumun sapmalarına ve sapkınlıklarına itirazını gösterdi.

Hz. Fatıma (s.a) şehadet anlarında önce su istedi ve abdest aldı. Temiz bir elbiseye bürünerek kıbleye yüz tutup, şöyle bir dua ve niyazda bulundu:

"Allah’ım ölümü bana getirdiğinde özlediğim ve seferden dönmüş yolunu gözlediğim sevgilimi karşılar gibi bir konumda beni bırak.

Allah’ım rahmet ve inayetini bana indir. Benim ruhumu pak ruhlar ve canımı salih canlar ve cenazemi mutahhar cenazelerle yan yana bırak. Amellerimi makbul amellerden kıl.”

Böylece Hz. Fatıma (s.a) hicri kameri 11. yılın 3 Cemadiüssani gününde şehadeti ile Rabb'ine kavuştu. Fakat en değerli ve ebedi mirasları insanlık âlemine bıraktı. Bu acı kayıp nedeni ile tüm ehlibeyt aşıklarına başsağlığı diliyoruz.