…

4. İş Yaparken Kur’ân Tilaveti

Hz. Fâtıma’nın (s.a) çalışma sırasında Kur’ân okuduğuna dair çok kişi şahit olmuştur. Bir rivayete göre Selman şöyle diyor: “Hz. Fâtıma’nın (s.a) huzuruna gittim; o, Kur’ân okuyordu ve el değirmeni kendisi dönüyordu.”
Selmân diyor ki, Hz. Resulullah’ın (s.a.a) huzuruna vardım ve durumu arz ettim. Hz. Peygamber (s.a.a) tebessüm etti ve şöyle buyurdu:

“Ey Selmân! Şüphesiz Allah, kızım Fâtıma’nın kalbini ve organlarını imanla doldurmuştur. İman, onun iliklerine kadar nüfuz etmiştir; o, kendisini bütünüyle Allah’a ibadete vermiştir.”

5. Ölüm ve Defin Esnasında Kur’ân Tilavetine Vasiyet

Hz. Fâtıma (s.a), İmam Ali’ye (a.s) vasiyet ederek şöyle buyurmuştur:

“Beni defnettiğinde, kabrimin başında çokça Kur’an oku.”

6. Kur’ân’dan Derin Etkilenme

Hicr Sûresi’nin şu ayetleri “Şüphesiz cehennem onların hepsine vaat edilmiştir. Onun yedi kapısı vardır; her kapı için onlardan belirlenmiş bir pay vardır” [1] nazil olduğu vakit, Hz. Resulullah (s.a.a) bu ayetleri duyunca şiddetle ağladı. Onu teselli etmek üzere bir şahıs, Hz. Fâtıma’ya (s.a) gitti. O, o sırada arpa öğütüyor ve Kur’ân okuyordu:

“Allah katında olan daha hayırlı ve daha kalıcıdır.”

Selam verdi ve Hz. Resulullah’ın (s.a.a) ağlama olayını anlattı. Durumu öğrenince hızla babasının yanına gitti ve ağlama sebebini sordu. Ayeti duyduğunda ise, Hz. Fâtıma (s.a) yüzüstü yere kapandı ve şöyle diyordu:

“Yazıklar olsun! Ateşe giren kimseye yazıklar olsun!”

7. Kur’ân Tilaveti, Hz. Peygamber’e (s.a.a) Sevgi ve İnfak

Hz. Fâtıma (s.a) şöyle buyurmuştur:

“Sizin dünyanızdan üç şey kalbimde sevgi uyandırdı: Kur’an tilaveti, Allah Resulünün (s.a.a) mübarek yüzüne bakmak ve Allah yolunda infakta bulunmak.”

8. Allah ile Münacat

Hz. Fâtıma’nın (s.a) hayatında dikkat çeken önemli hususlardan biri, dua ve Allah ile münacat düzenidir. Rivayetlere göre, ev işini kendisi ile hizmetkârı olan Fizze arasında paylaştırır, böylece Fizze’nin iş yaptığı günlerde daha uzun ibadet etme fırsatı bulurdu.

9. Günlük Dualar

Hz. Fâtıma’dan (s.a) nakledilen duaların bir kısmı bağımsız bir külliyat hâlinde rivayet edilmiştir. O hazretin belirli zamanlara mahsus duaları vardı. Merhum Allâme Meclisî, bu duaları Bihârü’l-Envâr adlı eserinde rivayet etmiştir.

Pazartesi duasında şöyle buyurur:

“Allah’ım! Senden kulluk ve ibadetin için güç, kitabını anlamak için basiret ve hükümlerini idrak etmek için kavrayış diliyorum. Allah’ım! Muhammed ve Âl-i Muhammed’e salât eyle. Kur’ân’ı bizden uzak kılma, sıratı bize kaybettirme ve Muhammed’i (s.a.a) bizden yüz çeviren kılma.”

10. Her Önemli İhtiyaç İçin Dua

İmam Zeynelabidin (a.s) şöyle rivayet ediyor:

“Babam, Aşura günü son anlarında beni kucağına aldı; öyle ki kan bedeninden akıyor ve şöyle buyuruyordu:

‘Ey oğlum! Annem Fâtıma’nın (s.a) bana öğrettiği duayı hafızana yerleştir. Bu dua, Hz. Resulullah’ın (s.a.a) ona öğrettiği ve Cebrâil’in Hz. Peygamber’e (s.a.a) öğrettiği duadır. Bu dua bütün önemli ihtiyaçlar ve gam-kederin def edimesi için etkilidir.’”

Sonra şöyle buyurdu:

“Yâsîn ve hikmet dolu Kur’ân’ın hakkı için, Tâhâ ve muazzam Kur’ân’ın hakkı için; ey ihtiyaç sahiplerinin isteklerine güç yetiren, ey gönüllerdeki sırları bilen, ey dertlilerin sıkıntılarını gideren, ey hüzünlülerin gamını dağıtan, ey yaşlılara merhamet eden, ey küçücük çocuklara rızık veren, ey açıklamaya ihtiyaç duymayan mutlak ilim sahibi! Muhammed ve Âl-i Muhammed’e salât eyle ve benim için şunu ve şunu yap… (Bu kısımda dua eden kişi kendi muradını zikreder.)”
 

11. Günahkârlar ve Hata İşleyenler İçin Dua

Esma binti Ümeys [2] şöyle rivayet etmektedir: Hz. Fâtımaʼnın (s.a) ömrünün son anlarında, onun gusül aldığını, elbiselerini değiştirdiğini, kıbleye yönelip oturduğunu ve şu duayı okuduğunu gördüm:

“İlâhî ve Efendim! Seni, seçip üstün kıldığın peygamberlerin hürmetine ve benim ayrılığımda iki evladımın döktüğü gözyaşlarının hakkına, Şiîlerimden ve evlatlarımın Şiîlerinden olan günahkârları bağışlamanı diliyorum.”

12. Cuma Gün Batımı Vakti Dua Etmek

Hz. Fâtıma (s.a), cuma günü ikindi vaktinde dua ederdi ve “Babam bana, cuma gününde öyle bir saat olduğunu vasiyet etti ki, o saatte yapılan her dua ve istek kabul olunur” buyururdu.

“Cuma gününde bir saat vardır ki Müslüman bir kul o vakte denk gelip Allah-u Teâlâ’dan hayır dilerse, Allah mutlaka ona o isteğini verir.” (Hz. Fatıma) Sordum: “Ey Allah’ın Resulü! O hangi saattir? Buyurdu: “Güneşin yarısı batmak üzere ufka doğru eğildiği vakit.”

13. Şehadet Yatağında Dua

Hz. Fâtıma (s.a) son anlarında ve şehadet yatağında şu duayı okudu:

“Rahmân ve Rahîm olan Allah’ın adıyla. Ey diri ve her şeyi ayakta tutan! Rahmetinle yardım istiyorum; bana yardım eyle ve beni göz açıp kapayıncaya kadar bile nefsimle baş başa bırakma; işlerimin tamamını benim için ıslah eyle.”

Cehennemden kurtuluş, kişinin kendi hâline bırakılmaması ve bütün işlerin ıslah edilmesi, o yüce hanımefendinin son istekleri olmuştur.

14. Namaz Hâlindeki Eşsiz Huzur

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurmuştur:

Kızım Fâtıma (s.a) namaza durduğunda Allah meleklerine şöyle seslenir:

“Kulu­ma, kullarımın hanımefendisi Fâtıma’ya bakın! Nasıl ki benim huzurumda durmuştur; korkumdan bedeninin bütün azaları titremektedir ve bütün kalbiyle kulluk için bana yönelmiştir. Sizi şahit tutuyorum ki, ben onun Şiîlerini cehennem ateşinden güvende kıldım.”

15. Hz. Fâtıma (s.a) İçin En Güzel Hediye, Dua

Suveyd b. Gafele [3] şöyle rivayet ediyor: Emirü’l-Müminîn Ali’ye (a.s) ekonomik sıkıntı ve fakirlik hâli arız olmuştu. Bunun üzerine Hz. Fâtıma (s.a) babasına giderek ondan maddi yardım talep etti. Ancak Hz. Resulullah’ın (s.a.a) yanında dünya malından bir şey olmadığı için şöyle buyurdu:

“Ey kızım! Cebrâil’in bana öğrettiği beş kelimeyi sana öğretiyorum.” Hz. Zehrâ (s.a) sordu: “O kelimeler nelerdir?” Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Yâ Rabbe’l-evvelîne ve’l-âhirîn, yâ hayre’l-evvelîn ve’l-âhirîn, yâ ze’l-kuvveti’l-metîn, yâ râhime’l-mesâkîn, yâ erhame’r-râhimîn.”

Hz. Fâtıma (s.a) bu sözlerle İmam Ali’nin (a.s) yanına döndü. İmam (a.s) sordu:

“Babam ve annem sana feda olsun, ey Fâtıma! Ne getirdin?” Hz. Fâtıma (s.a) şöyle cevap verdi:

“Dünya için gitmiştim, ahiretle döndüm.”

İmam Ali (a.s) buyurdu:

“Bugün senin en hayırlı günündür.”

Böylelikle görünürde eli boş dönmüş olsa da, bir duayı en değerli hediye olarak kabul etti. İmam Ali (a.s) da Hz. Resulullah’tan (s.a.a) böyle bir zikri öğrenmiş olduğu bugünü en hayırlı gün saydı.

16. Kadir Gecesi’nde Çocuklara Gösterilen Hassasiyet

Hz. Fâtıma (s.a), Kadir Gecesi’nde çocuklarının ve ev halkının uyumasına izin vermezdi. Onlara daha az yemek yemelerini ve gündüz bir miktar istirahat etmelerini tavsiye ederdi ve şöyle buyururdu:

“Bu gecenin hayrından mahrum kalan gerçekten mahrumdur.”

17. Harîk Duasının Öğretilmesi

Sabah namazı sonrası okunan ve “Harîk Duası” [4] olarak bilinen dua, Hz. Fâtıma (s.a) ve İmam Ali’ye (a.s) Hz. Resulullah (s.a.a) tarafından öğretilmiştir. Bu duada geçen ifadelerin üçte ikisinden fazlası, peygamberlere, meleklere ve bizzat Hz. Resulullah’a (s.a.a) nispet edilen özel dualardır.

18. Hz. Fâtıma’nın (s.a) Hayatında Ahiret İnancı

Manevî hayatın temel alanlarından biri, ahiret ve kıyamet inancıdır. Kur’an-ı Kerîm’de bu konuya dair yüzlerce ayet bulunmaktadır. Hiçbir sure yoktur ki ölüm ve ahiret meselesine temas etmiş olmasın. Ahiret ve ölümü hatırlamak insanı arındırır ve günahlardan uzaklaştırır; ahireti inkâr etmek ya da ondan uzak durmak ise, sınırsız özgürlük isteyen nefis ve başıboşluk eğiliminden kaynaklanır. Kur’an şöyle buyurur:

“Aslında insan (kirli arzularının peşine düşerek) önünü açıp gitmek ister. ‘Kıyamet günü ne zaman?’ diye sorar.”

Hz. Fâtıma’nın (s.a) hayatında ahireti anmak büyük bir yer tutardı. Bunun bazı örnekleri şunlardır:

a) Bir gün Hz. Resulullah (s.a.a), kızını üzgün ve endişeli buldu. Sebebini sorduğunda, Hz. Fâtıma (s.a) şöyle cevap verdi:

“Ey babacığım! Mahşer gününü, insanların o gün çıplak hâlde huzura çıkarılmalarını hatırladım… O gün Allah’ın huzurunda rezil olmaktan korkuyorum.”

b) Hz. Fâtıma (s.a) bir gün babasının huzuruna gelerek şöyle arz etti:

“Ey babacığım! O büyük duruş gününde, o dehşetli günde, o en büyük korku gününde seni nerede bulacağım?”

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Ey Fâtıma! Beni Cennetin kapısında göreceksin. Elimde Hamd Sancağı olacak ve ben Allah yanında ümmetim için şefaat ediyor olacağım.”

Hz. Fâtıma (s.a) tekrar sorar:

“Ey babacığım! Eğer orada seni bulamazsam?”

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Beni Kevser Havuzunun başında bulursun; ümmetime su veriyor olacağım.”

O tekrar sordu:

“Peki ya orada da seni bulamazsam?”

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Beni Sırat’ın yanında bulursun. Ayakta durup, ‘Rabbim! Ümmetimi selâmete çıkar’ diye dua ediyor olacağım.”

Hz. Fâtıma (s.a) tekrar sorar:

“Ya orada da olmazsan?”

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Beni mizan (terazi) yanında bulursun; ümmetimin kurtuluşu için dua ederim.”

Hz. Fâtıma (s.a) yine sordu:

“Ya orada da seni bulamazsam?”

Hz. Resulullah (s.a.a) şöyle buyurdu:

“Beni cehennemin kenarında görürsün; ümmetimi ateşin kıvılcım ve alevlerinden korurum.”

Bu sözleri işiten Hz. Fâtıma (s.a) büyük bir sevinç duydu.

c) Hz. Fâtıma’nın (s.a) Emirü’l-Müminîn Ali’ye (a.s) vasiyetlerinden biri şöyledir:

“Ey Eba’l-Hasan! Sana vasiyet ediyorum ki beni unutma ve vefatımdan sonra da beni ziyaret et.”

d) Hz. Fâtıma (s.a) başka bir nurani sözünde şöyle buyurmuştur:

“Kıyamet günü diriltildiğimde, Hz. Peygamber’in (s.a.a) ümmetinden günahkâr olanlar için şefaat edeceğim.”

Sonuç

Maneviyat, insanın temel ihtiyaçlarından biridir. Başlıklar hâlinde zikredilen on sekiz örnek, Hz. Fâtıma’nın (s.a) hayatında maneviyatın tezahürlerinden yalnızca bir kısmını oluşturmaktadır.

------------

[1]- Hicr, 43–44.

[2]- Biharu’l-Envâr, c. 86, s. 269.

[3]- Biharu’l-Envâr, c. 91, s. 210.

[4]- Şeyh Saduk, Emalî, s.113.