Bismillahirrahmanirrahim

Hz. Zeynep (Arapça: حضرت زینب)(Hicri 5 veya 6, Medine/ Hicri 63 ), Hz. Muhammed'in (s.a.a) ilk kız torunudur. İmam Ali (a.s) ve Hz. Fatıma’nın (s.a) kızıdır.

Doğumu

Hz. Zeynep (s.a) Hicretin beş veya altıncı yılında Cemaziyelevvel ayının beşinde Medine’de gözlerini dünyaya açtı.[1]

Hz. Zeyneb’in (s.a) babası İmam Ali (a.s), annesi Hz. Fatıma’dır (s.a).[2] En meşhur ismi "Zeynep"tir. Sözlükte güzel kokulu ve güzel manzaralı ağaç[3] ve "Zeyn-eb", yani babasının süs ve ziyneti anlamına gelmektedir. Çeşitli rivayetlere göre, Hz. Zeyneb’in (s.a) ismini bizzat Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.a) koymuştur. Elbette Efendimiz de Allah tarafından Hz. Ali (a.s) ve Hz. Fatıma’nın (s.a) çocukları için belirlediği ismi koymuştur.[4]

Hz. Resul-ü Kibriya Efendimiz (s.a.a) kundaktaki çocuğu kucağına alıp, öptükten sonra şöyle buyurmuştur: “Hazırda ve gaipte olan ümmetime tavsiye ediyorum ki bu kızı koruyup saygı göstersinler. Hakikaten bu kız Hatice Kübra (s.a) gibidir.” [5]

Hz. Zeyneb’in (s.a) çok sayıda lakabı bulunmaktadır. Örneğin: Ben-i Haşim’in Akilesi, Öğretmeni olmayan âlime, Arife, Muvassaka, Fazile, Kamile, Âl-i Ali’nin Abidesi, Masume-i Suğra, Eminetullah, Naibetu’z-Zehra, Naibetu’l Hüseyin, Akiletu’n-Nisa, Şeriketu’ş-Şüheda, Baliğe, Fasihe ve Şeriketu’l Hüseyin.[6]

Künyeleri olarak da “Ümmü Gülsüm” ve “Ümmü’l Mesaib”i zikretmişlerdir.[7]

Hz. Zeynep (s.a) küçük yaşında iken babası İmam Ali’ye (a.s) şöyle sorar:

- “Babacığım! Bizi seviyor musun?”

- İmam (a.s) der ki: “Nasıl sizi sevmeyeyim; sizler benim kalbimin meyvesisiniz.”

- Hz. Zeynep (s.a) cevaben şöyle der: “İki sevgi müminin kalbinde aynı anda olmaz; hem Allah sevgisi ve hem de evlat sevgisi. Eğer kaçınılmaz olursa, sevgi Allah-u Teâlâ’ya, şefkat ve merhamet ise, evlada mahsustur.”[8]

------------

[1]- Mehellati, Zebihullah, Reyahinu’ş-Şeria, c. 3, s. 33; Muhammedi İştihardi, Hz. Zeynep (s.a) Furuğ-u Taban-ı Kevser, s. 17.

[2]- İbn-i Asakir, İ’lamu’n-Nisa, s. 189 ve 190.

[3]- Cubran Mes’ud, Er-Raid, tercüme: Rıza İnzaci, ikinci baskı, Meşhed, Astan-ı Kuds-i Razevi, c. 1, s. 924, 1376.

[4]- 3. Bakır Şerif Kureyşi, es-Seyyide Zeynep s. 39; Hasan İlahi, Zeyneb-i Kübra (s.a) Akile-i Ben-i Haşim, Tahran, Aferine, s. 29, 1375; Seyyid Kazım Erfa, Hz. Zeynep (s.a), Siyre-i Ameli Ehlibeyt, s. 7.

[5]- Ebu’l Kasım ed-Dibaci, Zeyneb-i Kübra Betalete’l Hürriyet, ikinci baskı, Beyrut, el-Belağ, s. 15, 1417; Seyyid Nurettin Cezairi, s. 44.

[6]- Nurettin Cezairi, el-Hasaisetu’z-Zeynebiye, s. 52 ve 53.

[7]- Nurettin Cezairi, el-Hasaisetu’z-Zeynebiye, s. 48; Bakır Şerif Kureyşi, es-Seyyide Zeynep (s.a) s. 39.

[8]- Menakibu Harezmî, c. 1, s. 122, Zeyneb-i Kübra, Allame Nakdi ve Reyahini Şeria, c. 3, s, 54.