Muhammed b. Abdullah b. Abdülmuttalib (Şeybetü’l Hamd, Amir) b. Haşim (Amrü’l Ula) b. Abdümenaf (Muğayre) b. Kusay (Zeyd) b. Kilab (Hekim) b. Mürre b. Ka’b b. Lüey b. Galib b. Fihr (Kureyş) b. Malik b. Nadr (Kays) b. Kinane b. Huzeyme b. Müdrike (Amr) b. İlyas b. Mudar b. Nizar (Haldan) b. Mead b. Adnan (a.s). [1]

Künyeleri, "Ebü’l Kasım" ve "Ebu İbrahim"dir.[2] Bazı lakapları şunlardan ibarettir: "Mustafa", "Habibullah", "Safiyullah", "Nimetullah", "Hayrahalkillah", "Seyyidi’l Mürselin", "Hatemü’n-Nebiyyin", "Rahmeten Lil-Âlemin", "Nebiyyi’l Ummi".[3] İslam Peygamberi Hz. Muhammed’in (s.a.a) annesi, Veheb b. Abdümenaf b. Zühre b. Kilab’ın kızı Âmine’dir. Oğlu Hz. Muhammed (s.a.a) altı yaşında (bir görüşe göre dört yaşında) iken akrabalarının (Abdülmuttalib’in anne tarafı) yani Ben-i Adî b. Neccar’ın onu görmesi için Medine’ye bir seyahat gerçekleştirdi. Mekke’ye dönüşü sırasında Otuz yaşında iken “Ebva” denilen yerde hayatını kaybetti ve orada defnedildi.[4]

Allame Meclisi şöyle diyor: İmamiye Şiasının, Ebu Talib (Hz. Peygamberimizin (s.a.a) amcası ve Hz. Ali'nin (a.s) babası), Veheb kızı Âmine (Hz. Peygamberimizin (s.a.a) annesi), Abdullah b. Abdülmuttalib (Hz. Peygamberimizin (s.a.a) babası) ve Hz. Resulullah’ın (s.a.a) Hz. Âdem’e (a.s) kadarki ecdadının tamamının imanına icması vardır.[5]

 Ulü’l Azm peygamberlerinden olan Hz. Resul-ü Ekrem (s.a.a), Allah’ın yeryüzündeki son elçisidir ve Kur’an-ı Kerim, Hz. Peygamber'in (s.a.a) en önemli mucizesidir. Hz. Muhammed (s.a.a), Müşrik Arabistan toplumda dünyaya gelmesine rağmen, yaşamı boyunca putlara tapmamış ve toplumda yaygın olan çirkin davranışlardan sakınmıştır. Peygamberliğinden önce yüce ahlakı ile Mekke'de ün salmış ve "Muhammedü’l Emin" lakabını almıştır.

Doğumu:

Hz. Peygamberin (s.a.a) doğum yılı bugünkü takvim ile net olarak belli değildir. İbn-i Hişam gibi bazı oryantalistler onun doğumunun "Fil" yılında olduğunu yazmışlardır. Bu tarih, Ebrehe'nin filleri ile birlikte Kâbe’yi yıkmaya geldiği yıl olarak bilinmektedir. Bu hadiseye şahitlik edenler için bu tarih açık olsa da, tarihteki birçok olay, bugün kullandığımız takvime göre gün, ay ve yıl olarak tam hesaplanamamaktadır. Çünkü tarihçiler Hz. Peygamber'in (s.a.a) vefatını 632 olarak belirtmişlerdir ve Hz. Resulullah (s.a.a) vefat ettiğinde 63 yaşındaydı. Dolayısıyla doğumunun 569–570 arasında olması gerekir.[6]

Şia’nın görüşüne göre İslam Peygamberi Hz. Muhammed’in (s.a.a) doğumu 17 Rebiülevvel ve Ehlisünnetin görüşüne göre ise, 12 Rebiülevveldir.[7] İran'da 12 ile 17 Rebiülevvel arası Şia ve Sünniler arasında vahdet haftası olarak kutlanmaktadır.

Hz. Resul-ü Kibriya Efendimiz (s.a.a) Mekke'de dünyaya gelmiştir. Bazı kaynaklara göre ise, Şi'b-i Ebu Talib'de, Muhammed b. Yusuf'un evinde dünyaya geldiği yönündedir.[8]

Hz. Muhammed (s.a.a) kırk yaşında Allah tarafından peygamberliğe seçilmiştir. En önemli mesajını tevhit olarak beyan eden Hz. Resulullah (s.a.a) gönderilişinin nedenini de "güzel ahlakı tamamlamak" olarak açıklamıştır. Onu ve dinini kabul etmeyenler bile, kendisinin güzel ahlaklı, güvenilir ve yüce bir insan olduğunu itiraf etmişlerdir. Mekke müşrikleri ona ve takipçilerine yıllarca işkence etmelerine rağmen, ne kendisi ve ne de takipçileri İslam’dan uzaklaşmamış ve onu bırakmamışlardır. Mekke’de geçen on üç yıllık davetin ardından, Medine’ye hicret etmiştir. O'nun Medine’ye hicreti İslam tarihinin (Hicr-i Kameri) başlangıcıdır.

Hz. Muhammed (s.a.a) Allah'ın son peygamberi olarak hayatını İslam dinine adayıp çalıştığı gibi, Arap yarımadasında hükümet kurarak, İslami kanunları (Şeriat) uygulamıştır. Hz. Peygamber'in (s.a.a) çabaları ile Arap cahiliye toplumu kısa bir sürede tevhit toplumuna dönüşmüş ve hayatta olduğu dönemde Arabistan yarımadasının neredeyse tamamı İslam dinini kabul etmişti. O günden günümüze kadar İslam’ın yayılışı sürmektedir ve bugün İslam evrensel bir dine dönüşmüştür. Hz. Muhammed (s.a.a) kendisinden sonra, Kur’an ve Ehlibeyte (a.s) tutunarak, onlardan ayrılmamalarını Müslümanlardan istemiştir.

----------------

[1]- Ayeti, İslam Peygamberi Tarihi, s. 42.

[2]-  Et-Tabersi, İ’lamü’l Vera bi’lamu’l Huda, c. 1, Kum, Müessese-i Alu’l Beyt li-İhyau’t-Turas, 1417 h.k, s. 43.

[3]-  Mukaddesi, Baz Pejuhi Tarih-i Veladet ve Şehadeti Masuman, Kum: Pejuşehkahı Ulum ve Ferhengi İslami, 1391, s. 91.

[4]- Ayeti, İslam Peygamberi Tarihi, s. 42.

[5]- Ayeti, İslam Peygamberi Tarihi, s. 42.

[6]- Şehidi, Tarih-i Tahlilîyi İslam, s. 37.

[7]- Ayeti, İslam Peygamberi Tarihi, Ebü’l Kasım Gürci tarafından gözden geçirme ve eklemeler, Tahran: Tahran üniversitesi yayınları, 1378, s. 43.

[7]- Kuleyni, el-Kâfi, c. 1, s. 439; İbn-i Şehraşub, el-Menakib, c. 1, s. 172; Amuli, es-Sahih min Siyreti'n-Nebii'l A'zam, c. 2, s. 68.