Bismillahirrahmanirrahîm

Nehcü'l-Belağa'daki birçok hutbe, savaş koşullarında irad edilmiştir. Bu nedenle onları, savaş meydanının örgütlenmesi ve yönetimine ilişkin kapsamlı ve stratejik bir rehber olarak değerlendirmek mümkündür. Günümüzde, Siyonist-Amerikan saldırganlığına karşı savunmanın ön saflarında görev alan milletimizin yiğit silahlı mensupları söz konusu olduğunda, Emirü'l-Mü'minin Ali'nin (a.s) askeri düşüncelerinin yeniden okunması, her zamankinden daha elzemdir. Aşağıdaki yazıda, Alevî ekolünde vatan savunucusu asker ve mücahidin ideal özellikleri ele alınacaktır.

Silahlı kuvvetler, İslam toplumunun ve devletinin bekası için en temel unsurlardan biri olarak kabul edilir. Emirü'l-Mü'minin Ali (a.s), toplumsal sınıflandırmada orduyu en üst sıraya yerleştirir. Bu konum, söz konusu kurumun güvenlik, kanunların uygulanması ve toplumun dini kimliğinin korunması konusundaki hayati rolünün bir göstergesidir.

Siyonist rejimin ABD destekli olarak milletimizin savunma yapısını hedef aldığı ve bu sağlam kaleden düşürmeye çalıştığı Ramazan savaşı sürecinde, bu önceliklendirmenin derinlemesine kavranması her zamankinden daha hayati bir önem taşımaktadır.

Emirü'l-Mü'minin Ali (a.s), Malik Eşter'e yazdığı ahidnamede şöyle buyurmaktadır:

“Askerler, Allah'ın izniyle reayanın kaleleri, yöneticilerin ziyneti, dinin izzet ve güvenliğini sağlamanın yollarıdır; toplum ancak onlarla ayakta kalabilir.” [1]

Bu ifade, yapısal bir gerçeği ortaya koymaktadır:

Güvenlik, tüm altyapıların altyapısıdır. Caydırıcı bir güç olmadan ne ekonomik istikrar korunabilir, ne kültürel gelişme sağlanabilir ve ne de bir hükümet pratik meşruiyetini sürdürebilir.

Ancak şunu sormak gerekir:

İmam'ın (a.s) bahsettiği bu "sağlam kale" nasıl inşa edilir?

Gerçek şu ki, herhangi bir kalenin sağlamlığı, duvarlarının kalınlığından önce, onu savunan nöbetçilerin varlık niteliğine ve direnişine bağlıdır. Askeri kurumun ağır düşman saldırıları karşısındaki mukavemeti, bu kalelerin içinde duran insanların irade ve kimliğine bağlıdır. Nitekim ordu ve silahlı kuvvetlerin dışsal sağlamlığı, her bir mücahidin içsel metanetinin bir yansımasıdır. İşte bu nedenle Emirü'l-Mü'minin Ali (a.s), askeri gücün stratejik konumunu açıklamakla birlikte, vatanı savunan askerlerin özelliklerini de tanımlamağa yönelir.

Basiretten Cesarete Vatan Savunucusu Askerin Özellikleri:

Bu doğrultuda İmam (a.s), gerçek savaşçıyı güçlü kolları veya askeri teçhizatıyla değil, içsel inancıyla tanımlar:

“Savaşa sabreden ve çarpışmada dirençli davranan yalnızca üç sınıftır: Dininde basiretli olan, namusuna/hürmetine gayret gösteren veya zillet karşısında öfkelenen.” [2]

Bu nurlu beyana göre, savaşçıyı ölüm ve tehlike karşısında ayakta tutan şey, derin değerler motivasyonudur. İmam (a.s), bu motivasyonun üç temel kaynağını belirtiyor:

İlki "dini basiret"tir. Dini konusunda basiretli olan kimse, savaşı yalnızca maddi bir çatışma olarak görmez; onu ilahi bir sorumluluk ve hakkı savunma çabasının bir parçası addeder. Böyle bir bireyin kişisel çıkarların ötesinde bir amacı vardır ve bu anlam, eylemlerine istikrar kazandırır. Bu perspektifte bilinçli iman, mücahid için ölüm korkusunu dizginleyen ve direnci güçlendiren bir anlam sistemi inşa eder. Bu sebeple İslam tarihinde, savaşı ilahi yükümlülük ufkunda kavrayan birçok fedakârlık ve sebat örneği ortaya çıkmıştır.

İkinci faktör, "sınır ve namusa yönelik gayret"tir. Gayret, düşman tehditleri ve saldırıları karşısında bireyi direnişe sevk eden belirgin insanî özelliklerden biridir. Bu gayret, yalnızca kişisel ve ailevi sınırlarla sınırlı kalmaz; aynı zamanda genel anlamda insan onurunu ve şerefini savunmada da tezahür eder. Toprağının, ailesinin veya ortak değerlerinin tehdit altında olduğunu hisseden birey, şiddetli bir savunma tepkisi verir. Bu gayret, kişiyi aktif savunmaya yönelten psikolojik bir güçtür; zira böyle bir durumda geri çekilmek, kolektif onurun ve güvenliğin kaybı anlamına gelir.

Üçüncü sebat kaynağı ise "zillet kabul etmemektir". Burada İmam (a.s), insanın en derin psikolojik güdülerinden birine işaret eder: İzzet (onur/şeref) arayışı. İzzet talebi ruhuna sahip bir insan, aşağılanmayı ve boyunduruk altına girmeyi kabul etmez ve bu duygu onu direnişe iter. Böylesi bir ruh hali, en zor koşullarda bile ayakta kalma gücü doğurabilir.

Günümüz hibrit savaşında düşman, bu üç unsuru aynı anda hedef almayı amaçlar: Basireti, medya savaşı ve kiralanmış hesaplar ile sahte botlardan oluşan sahte ordular aracılığıyla; gayreti, milli bağlılığı zayıflatmak ve toplumsal kayıtsızlığı yaymak suretiyle ve izzeti ise, "teslimiyetin kaçınılmazlığı" algısını aşılayarak. Eğer güvenlik her şeyin altyapısı ise, bu altyapının sağlamlığı da onu taşıyan insanlara bağlıdır: Basiretli, gayretli ve izzet sahibi insanlar.

------------

[1]- Nehcü'l-Belağa, 53. Mektup.

[2]- İbn Ebi'l-Hadid, Şerh-u Nehci'l-Belağa, s. 288.